امام حسین (ع) در قرآن کریم

در سوره صافات آیه 107 و 108 در باره سکانس آخر داستان حضرت ابراهیم و اسماعیل نوشته شده است :

وَفَدَیْنَاهُ بِذِبْحٍ عَظِیمٍ ﴿۱۰۷﴾ وَتَرَکْنَا عَلَیْهِ فِی الْآخِرِینَ ﴿۱۰۸﴾ و او را در ازاى قربانى بزرگى باز رهانیدیم.و در آیندگان براى او به جاى گذاشتیم.

• در این آیه خداوند به قربانی بزرگ و ذبح عظیم اشاره می کنند که بی شک منظور خداوند از ذبح عظیم نمی تواند گوسفندی باشد که بجای حضرت اسماعیل توسط حضرت ابراهیم قربانی شده است.گوسفند که نمی تواند قربانی بزرگ باشد.

• در آیه 108 به آیندگان ابراهیم و اسماعیل (ع) اشاره شده است که در ازای یک قربانی بزرگ در آیندگان حضرت ابراهیم و اسماعیل باشد.همانطور که می دانید رسول اکرم (ص) و حضرت امام حسین (ع) نیز از آیندگان حضرت ابراهیم و اسماعیل (ع) بوده اند.

خداوند در این آیه اشاره می کند که حضرت اسماعیل را در ازای یک ذبح عظیم در نسل های آینده وی بازرهانیده شد که این قربانی بزرگ حضرت امام حسین (ع) بودند که از فرزندان حضرت اسماعیل بودند.

در سوره الفجر آیات اول و دوم نوشته شده است :

وَالْفَجْرِ ﴿۱﴾وَلَیَالٍ عَشْرٍ ﴿۲﴾سوگند به سپیده دم و سوگند به شبهاى ده گانه

• در آیه دوم مفهوم شبهای دهگانه مبهم است و اشاره مستقیم نشده است ولی منظور از شبهای دهگانه می تواند به موضوع ده شب عاشورا دلالت داشته باشد در ادامه این سوره نیز خداوند به سرنوشت قوم عاد و ثمود که از خدا سرکشی کرده اند اشاره می نماید.

• همچنین در آیات 27 و 28 این سوره نیز نوشته شده است : یَا أَیَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ ﴿۲۷﴾ارْجِعِی إِلَى رَبِّکِ رَاضِیَةً مَّرْضِیَّةً ﴿۲۸﴾ اى نفس مطمئنه خشنود و خداپسند به سوى پروردگارت بازگرد که موضوع ارتباط این سوره را با امام حسین (ع) را تقویت می نماید.

حال سوالی که مطرح می شود این است که چرا در قرآن به این موضوع بصورت مبهم اشاره شده است؟پاسخ این است که برای جلوگیری از تحریف و حذف قسمت هایی از قرآن توسط دشمنان اهل بیت و دشمنان اسلام آیات مربوط به امام حسین بصورت مبهم اشاره شده است تا قرآن دستخوش حذف و تحریف نشود.

برچسبها: امام حسین, امام حسین در قرآن, آیات مربوط به امام حسین در قرآن, عاشور در قرآن